o şimdi ne yapıyordur

yazıyı okumayanlar bişey kaybetmemiş bence.

ama yazıyı okuyanlar çok şey kazanmış.

kaybetmemek için kazanmayı eliyle itmektir ot gibi olmanız.

iyi yazmış. iyi ki yazmış.  

snitch ...

italya'da sürekli güzel soslarla, güzel makarnalar yapıyorum, yanına şarabımı açıyorum, peynir tabağı, bir keyif, bir keyif, unutuyorum türk yemeklerini onlarsız da mutlu oluyorum ..

sonra ülkeye dönüyorum aylar aylar sonra, arkadaşlarım rakı sofrası kuruyor hemen, patlıcandan bir yudum atıyorum ağzıma, rakıdan bir fırt çekiyorum, o zaman diğer tüm yemekler anlamsız geliyor ...

makarna, şarap ile mutlu olabiliyorum ama rakı patlıcanın tadı ayrı ...

işte biz de bazıları için rakı patlıcanız, o bizsiz yaratılan mutluluklar makarnadan ileri olamayacak ...

ve aynısı bizim için de geçerli...

yavaş içilen unutulmaz belki de... bilmiyorum  

işte arada o dağlar kadar farklı inatla anlamayacak gibiyiz;

yurda dönüp seni koşa koşa rakı sofrasına oturtan neyse..

o neyse işte.. her kalemi aldığımızda bize onları yazdıran o.

yazmadıklarımız.. yazamadıklarımız güzel soslu makarnalarken..

habire yazdığımız kanımızdaki anason kokulu kadın..

kokladığımızda herşeyi unutturan..

o neyse işte..

neyse.. sen bilmiyorsan.. ben de bilmiyorum.  

bazı yemekler vardır, seni evinde hissettirir...

ve bir tane kız vardır, seni ona ait, sanki hep onu aramışsın gibi hissetirir ...

ve bazı kayıplar vardır, bir daha hiç hissetmeyeceğini farkettirir...

belki de bunlardır ..  

" diğerleri bizi en iyisine hazırlar " mantığıyla hareket ediceğim 1 yazı ..

ama 1 ablanın kardeşine kattıkları tartışılmaz keyifli.  

beni düşünmüyordur.