dev bir dört ile avunmak
"abi uyan, hşştt, alooo" diyerek arkadaşım tarafından silkelenerek uyandırıldım, gözümü açtığımı farkedince kolumu bıraktı, "uçağı kaçıracaksın abi, hadi, hadi" diyerek odadan çıktı, "kahve yapsana hocu" diye seslendim arkasından ve kafamı tekrar yastığa gömdüm, yavaş yavaş algılarım açılmaya başlayınca, sert bir şeye sarılmış olduğumu farkettim, elimi bir süre üstünde gezdirerek ne olduğunu tahmin etmeye çalıştım, fakat bulamadım. gözlerimi tekrar açarak yatakta doğruldum, yanımda strafordan yapılmış, kırmızı renkte ve neredeyse benim boyumda bir "dört" rakamı duruyordu, bütün akşam bir "dört"'e sarılarak uyumuştum.
kafamda olanlara anlam vermeye çalışırken, arkadaşım odaya geri döndü;
- abi kahve hazır...
+ hocu bu ne?
- puhahah .. hatırlamıyor musun?
+ kopuk kopuk bir kaç şey var ama...
***
cumartesi akşamı viski ile hangi likörü karıştırınca daha güzel bir kokteyl olur tartışmasına girince - gittiğimiz bar'ın barmaid'i ile - pazar sabahı felaket bir şekilde uyanmış, üst üste izlenen 5 bölüm fringe ile kendime ancak gelebilmiş, sonrasında sanatsal bir buluşmaya koşturmuştum. son zamanlarda sanatsal toplantılarımın miktarı artmış, buna her ne kadar anlam veremesem de, "dunham" diye cevapladığım telefonumdan çağrıldığım her yere gider olmuştum.
ne sanatçıydım, ne iphone'um vardı, ne de ev dışarısında bir yeri seviyordum, balkondaki ızgarasında köfteleri çevirirken, içeride salata hazırlayan sevgilisine "hadi bebek, amma uzun sürdü alt tarafı bir salata" diye seslenmek isteyen ben, neden böyle bir hayata düşmüştüm, bilmiyordum.
her ne kadar yaratım amaçlı toplantının başında "bir yerlerde kahve içelim hocu, dün çok kaçırdım alkolü bira kaldırmaz şimdi midem" diye reddetsem de elemanın bira teklifini, sonrasında aramıza katılan bir diğer sanatçının zorlamasıyla bira içmeye başladık. masada bulunma nedenim yazdıklarımdı, fakat olanca düzlüğümle, iphone'dan bana gösterilen fotoğraflardan kadın oyuncu seçmem gereken bu ortama ait hissetmiyordum kendimi. en son fikrimi sorduklarında "tamam bu olsun hocu" dedim, "iyi bu". kalktık.
elemanlardan biriyle ayrılıp, diğeriyle stüdyonun yolunu tuttuk, sinema sektöründen elimizi çekmiş, müzik sektörüne el atmıştık, akşama da yağlı boya tablo yapmak, uyumadan önce ise heykel konusunda ilerleme kaydetmek istiyordum. boşluğa düşen ruhumu sanata adamıştım, daha hedehödö yayıneviyle görüşmem gerekiyordu, eleman elindeki iphone'dan twitter'ı göstererek, "abi süper parti varmış oraya gidelim" dedi, "gidelim hocu" dedim, "ama önce stüdyo'ya uğrayalım."
stüdyo'dan ertesi gün yolcu olduğum için hazırlanmış bavulumu ve yalnız olduğum için hazırlanmış arkadaşlarımı da alarak partinin yolunu tuttuk. içki içmeyi düşünmüyordum, en fazla bir bira o da sırf küçükçiftlikpark'ın hatrına, "hocu gidiyoruz da nereye gidiyoruz" diye sordum, "46 dergisinin partisi" dedi eleman, hep kapağını gördüğüm ama içini hiç bilmediğim bir dergiydi 46, "hmm" dedim, "sucuk ekmek olsa bari mekanda."
içeri girdiğimde etraftaki jack daniel's bayrakları, sahnede çalan nejat, ve hepsi sanatçı olan kitle dikkatimi çekti ilk olarak, halen "bir saat durur döneriz" diyordum kendi kendime.
pek sanatçı bir arkadaş yanımıza geldi, yalpalıyordu, "abi" dedi, "jack bedava, alsanıza", "işte şimdi zıçtık hocu" dedim, yine yalan olacaktık.
***
"ben dörtü istiyorum hocuu, dört benim olmalı", diye bir hamle yaptım yerde duran 46 rakamının strafor'dan yapılmış dev "dört"'üne, arkadaş kolumdan çekerek beni eve götürmeye çalışıyordu, "abi uçuşun var yarın, dönelim geç oldu", "bırak beni" dedim, "ben dörtü istiyorum, hep kaybediyorum hocu" dedim, "bu sefer kaybetmeyeceğim, dört benim olacak", bir hamle yaptım onu almak için, ama ucunda bir kız oturuyordu, "ya dörtümden kalk" dedim, duymadı, lakin bir adam yanıma geldi, tanıyordum onu, ünlü bir yönetmendi kendisi, "napıyorsun" dedi, "dörtümü alacağım" dedim, "dört istiyorum", oturan kızı gösterdi, "o benim kızım" dedi, "allah bağışlasın hocu, sevdiğimiz bir yönetmensiniz, ama ben dörtümü alacağım" diye ısrar ettim, "dört mü" diye sordu,"evet" dedim," hee ok o zaman" dedi gülümseyerek, sanıyorum kızına doğru koşup "dört istiyorum" deyince sarhoş pelteklğiyle, döt dediğimi sanmıştı. eğilip kızdan kalkmasını rica ettim ve sonunda amacıma ulaştım.
dev bir dörtü kucağıma almış, kapıdan çıkarken, güvenlik görevlilerinin gözlerine baktım ürekerek, bir şey demediler, bir kaç flash patladı sadece yüzümde, ama kararlıydım, bir senedir ilk defa bir şey alıyordum kendime, arabada arka koltuğa oturdum dörtümün yarısı kucağımda yarısı yan koltuktaydı, arkadaş "abi bir psikoloğa gitsene sen" dedi dikiz aynasından bana bakarak, "neden" dedim, "ağlanacak ne var şimdi" dedi, anlamadım, elimle yanaklarımı yokladım, gerçekten ağlıyordum ama farkında değildim.
dörtümü okşadım, "bazen" dedim,
"pişmanlığın ahı tutar".
kafamda olanlara anlam vermeye çalışırken, arkadaşım odaya geri döndü;
- abi kahve hazır...
+ hocu bu ne?
- puhahah .. hatırlamıyor musun?
+ kopuk kopuk bir kaç şey var ama...
***
cumartesi akşamı viski ile hangi likörü karıştırınca daha güzel bir kokteyl olur tartışmasına girince - gittiğimiz bar'ın barmaid'i ile - pazar sabahı felaket bir şekilde uyanmış, üst üste izlenen 5 bölüm fringe ile kendime ancak gelebilmiş, sonrasında sanatsal bir buluşmaya koşturmuştum. son zamanlarda sanatsal toplantılarımın miktarı artmış, buna her ne kadar anlam veremesem de, "dunham" diye cevapladığım telefonumdan çağrıldığım her yere gider olmuştum.
ne sanatçıydım, ne iphone'um vardı, ne de ev dışarısında bir yeri seviyordum, balkondaki ızgarasında köfteleri çevirirken, içeride salata hazırlayan sevgilisine "hadi bebek, amma uzun sürdü alt tarafı bir salata" diye seslenmek isteyen ben, neden böyle bir hayata düşmüştüm, bilmiyordum.
her ne kadar yaratım amaçlı toplantının başında "bir yerlerde kahve içelim hocu, dün çok kaçırdım alkolü bira kaldırmaz şimdi midem" diye reddetsem de elemanın bira teklifini, sonrasında aramıza katılan bir diğer sanatçının zorlamasıyla bira içmeye başladık. masada bulunma nedenim yazdıklarımdı, fakat olanca düzlüğümle, iphone'dan bana gösterilen fotoğraflardan kadın oyuncu seçmem gereken bu ortama ait hissetmiyordum kendimi. en son fikrimi sorduklarında "tamam bu olsun hocu" dedim, "iyi bu". kalktık.
elemanlardan biriyle ayrılıp, diğeriyle stüdyonun yolunu tuttuk, sinema sektöründen elimizi çekmiş, müzik sektörüne el atmıştık, akşama da yağlı boya tablo yapmak, uyumadan önce ise heykel konusunda ilerleme kaydetmek istiyordum. boşluğa düşen ruhumu sanata adamıştım, daha hedehödö yayıneviyle görüşmem gerekiyordu, eleman elindeki iphone'dan twitter'ı göstererek, "abi süper parti varmış oraya gidelim" dedi, "gidelim hocu" dedim, "ama önce stüdyo'ya uğrayalım."
stüdyo'dan ertesi gün yolcu olduğum için hazırlanmış bavulumu ve yalnız olduğum için hazırlanmış arkadaşlarımı da alarak partinin yolunu tuttuk. içki içmeyi düşünmüyordum, en fazla bir bira o da sırf küçükçiftlikpark'ın hatrına, "hocu gidiyoruz da nereye gidiyoruz" diye sordum, "46 dergisinin partisi" dedi eleman, hep kapağını gördüğüm ama içini hiç bilmediğim bir dergiydi 46, "hmm" dedim, "sucuk ekmek olsa bari mekanda."
içeri girdiğimde etraftaki jack daniel's bayrakları, sahnede çalan nejat, ve hepsi sanatçı olan kitle dikkatimi çekti ilk olarak, halen "bir saat durur döneriz" diyordum kendi kendime.
pek sanatçı bir arkadaş yanımıza geldi, yalpalıyordu, "abi" dedi, "jack bedava, alsanıza", "işte şimdi zıçtık hocu" dedim, yine yalan olacaktık.
***
"ben dörtü istiyorum hocuu, dört benim olmalı", diye bir hamle yaptım yerde duran 46 rakamının strafor'dan yapılmış dev "dört"'üne, arkadaş kolumdan çekerek beni eve götürmeye çalışıyordu, "abi uçuşun var yarın, dönelim geç oldu", "bırak beni" dedim, "ben dörtü istiyorum, hep kaybediyorum hocu" dedim, "bu sefer kaybetmeyeceğim, dört benim olacak", bir hamle yaptım onu almak için, ama ucunda bir kız oturuyordu, "ya dörtümden kalk" dedim, duymadı, lakin bir adam yanıma geldi, tanıyordum onu, ünlü bir yönetmendi kendisi, "napıyorsun" dedi, "dörtümü alacağım" dedim, "dört istiyorum", oturan kızı gösterdi, "o benim kızım" dedi, "allah bağışlasın hocu, sevdiğimiz bir yönetmensiniz, ama ben dörtümü alacağım" diye ısrar ettim, "dört mü" diye sordu,"evet" dedim," hee ok o zaman" dedi gülümseyerek, sanıyorum kızına doğru koşup "dört istiyorum" deyince sarhoş pelteklğiyle, döt dediğimi sanmıştı. eğilip kızdan kalkmasını rica ettim ve sonunda amacıma ulaştım.
dev bir dörtü kucağıma almış, kapıdan çıkarken, güvenlik görevlilerinin gözlerine baktım ürekerek, bir şey demediler, bir kaç flash patladı sadece yüzümde, ama kararlıydım, bir senedir ilk defa bir şey alıyordum kendime, arabada arka koltuğa oturdum dörtümün yarısı kucağımda yarısı yan koltuktaydı, arkadaş "abi bir psikoloğa gitsene sen" dedi dikiz aynasından bana bakarak, "neden" dedim, "ağlanacak ne var şimdi" dedi, anlamadım, elimle yanaklarımı yokladım, gerçekten ağlıyordum ama farkında değildim.
dörtümü okşadım, "bazen" dedim,
"pişmanlığın ahı tutar".
yüzeysel okuma tekniğini öğrenmem lazım..
6 yı alabilen ile birgün yollarınız mutlaka birleşir.
deliliğin tarifi varsa..
işte o birlikteliğinizdir.
deliliğin tarifi varsa..
işte o birlikteliğinizdir.
gözlerime inanamıyorum,,hoşgeldin...
bir ekspremental klasiği
hayaldi gerçek oldu.
hayaldi gerçek oldu.
| snitchbone demiş ki: |
| 6 yı alabilen ile birgün yollarınız mutlaka birleşir.
deliliğin tarifi varsa.. işte o birlikteliğinizdir. |
hiç bu açıdan bakmamıştım, haklı olabilirsin, elimde 4 6'yı alanı mı arasam acaba yollara düşüp, ya da en iyisi her şeyi oluruna bırakmak
| tecrubeyle sabit demiş ki: |
| gözlerime inanamıyorum,,hoşgeldin... |
hoşbulduk.
| ekspermental demiş ki: |
|
hoşbulduk. |
| tecrubeyle sabit demiş ki: |
| artık yazılarına sen mi devam edeceksin.. |
sözlüğe yazdıkça buraya da kopyalarım arada.
at avrat'a teşekkür etmeyi unuttum gerçi bu seferlik, öyle bir geyik varmış galiba
| ekspermental demiş ki: |
|
sözlüğe yazdıkça buraya da kopyalarım arada. at avrat'a teşekkür etmeyi unuttum gerçi bu seferlik, öyle bir geyik varmış galiba |
| ekspermental demiş ki: |
|
sözlüğe yazdıkça buraya da kopyalarım arada. at avrat'a teşekkür etmeyi unuttum gerçi bu seferlik, öyle bir geyik varmış galiba |
geyik diil gerçek.o kada ruğraştı çocuk seni şöhret yaptı.sora bi tşk bile alamadı.kim olsa üzülür..
| elitalkol demiş ki: |
|
geyik diil gerçek.o kada ruğraştı çocuk seni şöhret yaptı.sora bi tşk bile alamadı.kim olsa üzülür.. |
şöhret
at avrat mutlu bu aralar tahminim üzere, teşekkürü mutsuz bir anına saklıyorum o yüzden.
nedendir bilmiyorum ama yazılarını beğeniyorum senin hocu.
| zaknafein demiş ki: |
| nedendir bilmiyorum ama yazılarını beğeniyorum senin hocu. |
teşekkürler, nedenini bilmediğim bir sevinç kapladı içimi
çıx olmamış..
sonunda experimental a teşekkürler yazmayınca olmuyor...
sonunda experimental a teşekkürler yazmayınca olmuyor...
