ayrılık aşkın sessiz kardeşidir...
tanrı niçin bu kadar insan yaratıp az insana güzel rol dağıtmış ki acaba?
topuklu ayakkabılarım seni aldatmasın, içimdeki çocukla sürekli yalın ayak yürüyüşe çıkarım.
hayat, yaşadığın şey değil, yaşayacağın şeydir.
sen her ne kadar tüm herşeyi yaşadığını düşünsende....
sen her ne kadar tüm herşeyi yaşadığını düşünsende....
merak etme kimseye bahsetmiyorum senden kimse benim kadar nefret etmesin diye.
yaprak ağaçtan sıkılmıştı, sonbahar bahaneydi.
geçmiş kötü bile olsa, anısı tatlı bir elem verir insana.
insan hakikate dokunduğunda, yanan elini, büyük acısına rağmen çekmezse, hakikate gerçekten dost olacağını ispat edebilir.
seviyorum diyen, hoşcakal diyebilir mi ?
ucuz insanlara pahalı gelmen senin değil onların suçu. unutma ki, insan anlayana çok, anlamayana eksik görünür. hepsi bu ! gabriel garcia marquez
bırkıp gideceğin bir şeyin gerçekten sahibi olmamışsındır..
amantes amentes
amare et sapere vix deo conceditur
korktukça tutsak, umut ettikçe özgürsündür..
sen ben biz die bir şey yok.. ben varım.. siz varsınız.