dinlediniz şarkının en sevdiğiniz yeri

ben seni sevmeye asigim  

uzun uzun seyrettim seni uykunda
saçlarını okşadım sen gözlerini açtın
ben kapattım bütün gece
seni sevdiğimi düşündüm söyleyemedim sustum
nedense sustum
nedense sustum
nedense sustum  

neyse arkadaş bize keleklik yaptı! kağıdı aldı bir
cigaralık sardı bir fırtla başladı arkadaşın ki evet işte o
kenardaki
15 yaşlarında bir veletti sanki sorunların hepsini halletti
gittikçe düştü, düştü! yavaş, yavaş! kafayıda üşüttü.ailenin
sorunuymuş galiba!! suçlu oluyor anne ve baba!!! bak salağa
bak, bak dolaşıyor salak, salak ortalıkta dolaşan işte o
çatlak!yatıyor bir cigaralık kalkıyor bir cigaralık neee!!!
yinemi yaktın cigaralık?! çektim çektim yamuldu kaldım
yemekten sonra bir tane daha sardım vallah kendimi yeni
doğmuş hissettim yine olsa yine yeniden çekerdim!!!  

bölünür sancıyla uykular, sığınak değil en kuytular..  

öldürmez ayrılık oysaki gerçekler öldürüyor  

ispanyol meyhanesinde bir gece
seninle, seninle basbasayiz
ustelik,sarhosuz adamakilli,daha icelim, daha icelim...
ispanyol meyhanesinde oldugumuzu kimse bilmesin
hey garson, butun hesaplar benden bu gece, sen de ic,sen de ic
kapat kapilari, kapat, kapat, yabanci girmesin
ispanyol meyhanesinde oldugumuzu kimse bilmesin
olelim, olelim artik, bitsin bu delicesine kosu, bitsin bu kosu
yeter, yeter... oleceksek olelim
haydi vur kendini saraba, kedere ve aska vur
daha icelim hey...daha icelim hey hey...  

kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
sonu yok bunun, boşluklardan boşluk beğendim
vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
kan revan içinde hep kanamaz denen yerlerim
kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
sonu yok bunun, boşluklardan boşluk beğendim
vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
hem suçsuz hem güçsüz hem halsiz  

anladım sonu yok yalnızlığın, hergün çoğalacak
herzaman böyle miydi bilmiyorum
sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak
alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye
çünkü olağan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak
yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte
acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette
bekliyorum bekliyorum bekliyorum
hadi gelin üstüme korkmuyorum  

sövdüm, sövdüm, sövdüm ben dünyaya
acılara, sokaklara, ait olmaya, insanlara
bitiyorum her nefeste
ne halim varsa gördüm
çok koştum, çok yoruldum
ve şimdi ben de düştüm  

adam olmaz dedin senden
adam nedir dedim içimden
farketmezdi değişseydim
güvenseydim yada salıverseydim
git gideceksen bekleme
farklı değilsin sende
gideceksen bekleme  

just wanna be with you  

senden sonra el sürdürmedim kalbime  

ipleri dolaşmış uçurtmalar misali ne beraber uçabildik, boşverip şu dünyayı ne gidebildik kendi yolumuza rüzgarda savruk, başına buyruk  

kim olacak bundan sonra uyandığımda soğuk yatağımda kim dinleyecek kalbimi bakacak hep yüzüme güzelmişim gibi sanki kim tutacak son anda bedenimi havada düşen uçurumlarda ben tutarken nefesimi ağzından aldığım ağzımda sakladığım uçup gitmesin diye biz büyür dünya değişirken birbirimizi düşünüp başkalarıyla sevişirken.. kim sevişecek kalbiyle inandırıp sevgiye uyutup nefesiyle kim ısıtacak teniyle sanki sıcak evim olup..  

içime doluyor sonzuz bir hüzün
nedendir bilemem gece olunca
aklıma geliyor o güzel yüzün
bir garip olurum gece olunca

karanlık gizliyor gözyaşlarımı
kimseler bilmiyor acılarımı
hayalin kaçırır uykularımı
sessizce ağlarım gece olunca

son sözün çınlıyor kulaklarımda
kalbimde feryatsın gece olunca
sevmedim hiç neden böyle seveni
içimde sızlarsın gece olunca

karanlık gizliyor gözyaşlarımı
kimseler bilmiyor acılarımı
hayalin kaçırır uykularımı
sessizce ağlarım gece olunca