yırtık biletini ayraç yaptım. nabokov'un göz'ünün içine koydum. bazen bunuel'i daha çok sevebileceğim ihtimali bilincimin yüzeyine çıkıyor ve onu hemen lorca ile bastırıyorum. araya galuchka giriyor, onun kafasını herhangi bir tabloda görmekten ve "naughty boy" demiş olabileceğinden hoşlanmıyorum. dali'den hoşlanıyorum ama. 4 saat ayakta durduk; burnum, yalan olmasın, sanki o tablolardaki tek eksikti, yani hani tablonun içine girse yabancılamazdınız bakarken. bunlar, elbette ki güzel şeylerdi.