| ajan demiş ki: |
ustaca cinayetleri kafalarında kurup, bunları kalemleriyle sayfalarına döken usta yazarları, cinayet tasarımcılarını düşündüm. her ne kadar gerçek olmasada yazdıkları, ya ilerde bunları okuyan biri tarafından gerçekleştirilirse tarif ettikleri ölümler. içinde sanat barındıran cinayetler ve burdan yola çıkarak eserler ortaya koyan caniler. dinlediği şarkı sözünden etkilenip intihar eden genç, heykele çok düşkün olan katilin kurbanlarının vücudunu bir sanat eseri gibi görerek şekillere sokması, okuduğu romanlarda anlatılan ustaca cinayetleri, gerçek hayata yansıtan deliler, resimlerin ve şiirlerin uçsuz bucaksız anlam genişliğinden kendine öldürme bahanesi ve fikri çıkaran katiller...
sanat eseri ile ölüme yol açmak. heykelle, resimle, şiirle, yazıyla, müzikle,tiyatro sahnesiyle, film sahnesiyle... yarattığının etkisiyle birinin veya birilerinin öldürülmesi yada intihar etmesi. sanat bu riske değer mi, yoksa ne yapacağına sanatçı kendi kafasında bir sansür uygulamalı mı?
bir sanat eserinden yola çıkıp da işlenmiş cinayetler var mı bildiğiniz ? |
bir sanatçı olduğumu düşünerek şu yorumu yapabilirim ki sanat değil,
psikolojik sorunlar cinayete ilham da olur neden de.
illa sanatçı olmaya bir neden de yoktur. bir cerrah da kestiği biçtiği onca hastanın ardından kesilmemesi gereken sağlıklı insanları kesmeye başlayabilir.
mesleği insan kurtarmak amaçlıyken tam aksini yapan kişi psikolojisini bozan normalin dışında oluşan olaylar neticesinde doğru olmayanı kendine ilham alır ancak.
tam aksine, sanatın kişiyi daha uysallaştırıp daha doğru yola soktuğunun kanıtları çok olacak ki bir çok hukuk fakültesinde sanat atölyeleri açılmıştır.
bunun nedeni hukukçuların davasına bakacakları insanı bir meslek olarak görmekten çok, onun her şeyden önce bir insan olduğunu farketmesi amaçlıdır.
ve insani duygularla bakmasını fişeklemeye neden olabilecek tek durum sanatla uğraşmakken, cinayete ilham verebileceğini duymak bence külliyen masal!
insan denen varlık nedense hep kötü olanı örnek almaya çıldırır.
her şeyden ilham almaya müsait bir yaradılışla dünyaya gelmiş olacağız ki sanattan uzaklaştıkça daha da kötüye gideceğimizi hala anlamış değiliz.
''çıplak heykel yapma, nü çizme'' diye diye yobaz düşüncelerle içimizdeki recm duygusu, bence en felaket cinayetleri, dini maşa olarak kullanarak bir çok katliamdan ilham alan cinayetlere sebebiyet vermiştir.
recm'a maruz kalan bir çok şeriat içeren ülkelerde de olduğu gibi durum aslında apaçık ortadadır.
sanat cinayete ilham olmaz,
cinayet de sanata.
ama meclis akp'den çıkar
akp'de meclisten.